MİNİK OĞLUM

anniş marketten kendine tutacak almıştı... ama çok amaçlı tutacaklar..üzerinde banyo lifi, kukla ve tutacak olarak kullanılabilir yazıyor. olurda tansaşa yolunuz düşerse tekstil reyonuna bir bakın bence.. ben önce kukla olarak oynadım onlarla..sonra ayaklarıma takıp çizme yaptım. işte resimler....


kukla olarak....
çizme olarak...















ve yürürken...

siz bu yazıyı okurken ben yollarda olacağım. blogcunun sonra yayınlama seçeneği sağolsun. kısa bir süreliğine bay bay yazısı bu. birkaçgün sonra yine bağlantıda olacağız dedi babiş.

neyse birkaç tane ertu fotosu ekleyelim burayada.

babiş tarafından kahvaltı ettirilen ertu. biliyormusunuz artık, babiş işe gitmesin diye kahvaltımı onun yaptırmasını istiyorum. yoksa hiçbirşey yemiyorum. ama ne yapayım, çok özlüyorum babişi yaaaa.....

buda doğumgünümde akşamüstü sahilde gülme krizine tutulduğum an. babişin sakarlıkları(!) çok komik oluyor ya.

veeee annişle bir resim:

işte böyle pazar öğle üzeri yollara düşmüş olacağız.... aslında gitme fikrinden hiç hoşlanmadım. ama ne yapalımki bu her sene oluyor. üstelik geçen sene orayı hiç sevmemiştik. bu sene kalacağımız evi annişle babiş netten buldular. umarım burayı severizde, geçen seneki kadar kötü bir yaz olmaz..........

görüşmek üzere arkadaşlar.......

ANNEDEN ÖZEL NOT: emel (eylülün annesi), ve perihan (öykünün annesi) ikinizede çook teşekkür ederim.:) çok çok saolun, bloğunuzda yazmanız beni gerçekten çook mutlu etti.:)

birkaçgün sonra görüşürüz, arkadaşlar..:)

daha önce evimizde bir şark köşemiz varmış, daha doğrusu şark odası..ama bu evimiz küçük olduğu için,annişle babiş onu iptal etmişler..ben hatırlamıyorum ama 2 aylık bebekken en sevdiğim odaymış,annişle hep orada otururmuşuz..

şark odasındaki oryantal eşyaların bir kısmı eve dağılmış durumda,bir kısmıda kutularda duruyor. ama anniş bahar gelince minderler ve halıyı balkona açıp, şark köşesi yaptı..evde olunca bu köşede oturup, kitabımı okumaya bayılıyorum.

işte bir kaç resim....

bu arada dün benim doğum günümdü. geçen seneden okuyanlar bilirler,ilk doğum günümü yolda kutlamıştık.bakıııın....  doğum günümde finike'den antalya'ya gidiyorduk ve akşam üzeri yeni evimize ulaştığımızda bir pastayla doğumgünümü kutlamıştık.

bu sene biraz farklı oldu: anniş akşam için yemeye arkadaşımı çağırmıştı. ama arkadaşımın annesi hamile ve tıpkı annem gibi stresli bir hamilelik geçiriyor. öğleden sonra hasta olmuş ve hastaneye gitmek zorunda kalmışlar. anniş olayı öğrenince bizim partide iptal oldu...nuray teyzecim çok geçmiş olsun.

bizde akşamüzeri gezmeye çıktık ve akşam yemeğinden sonra, yeni bir çekirdek aile doğum günü kutlaması yaptık.

artık 2 yaşında bir yumurcağım. ve bu uslu yumurcak  yine çanakkale yollarına düşecek. ............

banyo sonrası bir resim: oyuncaklrımı mutfağa taşımıştım,anniş fırsatı kaçırmayıp,resmimi çekmiş.

sahilde denizi seyrederken: ben tan deniz çocuğu oldum, anniş gibi seyretmeyi çok seviyorum bazen balkonda sandalyemin üzerine çıkıp,etrafa bakıyorum uslu uslu.

ortalığı dağıtmışım biraz: e oyun oynarken bizim ev hep böyle,bize gelenler önce eşyaların üzerinden atlayıp,kendilerine yer açmak zorundalar. zaten anniş " ay ne dağınık pis kadın diye düşünecek tiplerle uğraşamaz, sabırsızdır. çocuklu ev dağınık olur değilmi efem?

anniş karpuz suyunu çok sever artık bende seviyorum: bir yandan karpuz yerken bir yandanda suyunu içtim. normalde asla meyve suyu içmem ama bu karpuz suyu güzelmiş. yada şu annişlerin kullandığı ayaklı bardakların küçüklerini çok sevdim ondan güzel geldi. normalde evdeki kadehler büyük, tutamadım onları ama bu bana özel alındı. çok güzel dimi?

yine gezme resmi:bahçede çekmiş anniş aslında mümkün olduğunca hergün bahçede resmimi çeker anniş. yanlız bunun bi özelliği var. ben artık sakız çiğniyorum arkadaşlar. hemde yutmadan. çenem ağrıyınca çıkarıp,anneme veriyorum.  tabi etrafta babiş yoksa...babiş oğlum sakızı yutma diyor ben ma hecesini duymuyorum tabi. hop sakız midede..ne gerek var babiş aklıma taş düşürüyorsun? bu rsimdede annişe sakızımın yarısını veriyorum. çok paylaşımcıyımdır çook.

kitap okuken: bu koltuk benim oturma odasındaki okuma koltuğum. yeni birşey öğrendim artık. eskiden anniş okuma saati diyince kitabımı alır gelirdim. ama fotoğrafın çekildiği gün anniş geç kalkmıştı. dolayısıyla okuma saatim kaydı. ama benim öğrendiğime göre kahvaltıdan sonra kitap okuyorduk,baktım annişten ses yok,odamdan kitabımı alıp geldim ve koltuğa kuruldum  annişe "vaa" dedim. bu ertuca bir sürü anlama sahip bi kelime. bu durumda gel demek oluyor. anniş beni öyle görünce kesinlikle resmini çekmeliyim,akşam babişe gösteririz dedi. babiş lafını duyan ben hemen poz verdim. bu arada artık günde 15 dakika masal dinleyebiliyorum. büyüdüm ben ya...

elma yerken:bunda açıklanacak bişey yok. herzamanki gibi sabahla öğle arasında elmamı yiyorum. bunu unutmam imkansız saati gelince buzdolabının kapağına yapışıp,annişi çağırırım. şu dolap kapağını açmayı henüz öğrenemedimde. ama en kısa zamanda öğrenicem.

ilk kez açık dondurma yedim:anniş böyle şeylere çok dikkat eder ama ufak bi deneme yaptık. sütün kaynatıldığına eminiz çünkü bu, bu bölgeye özgü yanık dondurma. sütü iice kaynatıp, tencereye yapıştırana kadar uğraşıyorlarmış. dondurmada yanık süt tadı var yani. zevk meselesi işte.

ve son bombam:artık kendi başıma merdivenlere çıkıp,kaydıraktan kayabiliyorum. işte ispatı: