MİNİK OĞLUM

sonunda döndük arkadaşlar..döndük dönmesine ama bir süre bloğumuza giremedik. sonra sorun anlaşıldı..nasıl olmuşsa olmuş bizim şablonumuz kaybolmuş.:)) bakmayın güldüğüme.. yedeklediğim şablonda kayıp... idareten  şablon ekledik ama bu seferde arkadaş listemiz falan kayboldu... şimdi pcde bir yerlerde wordpade kaydettiğim şablonumu arıyorum. umarım en kısa zamanda bulurum. bu iş beni baya uğraştıracak.

herneyse...uzun bir ara vermiş olduk,tatildi bayramdı derken..evimizi özlemişiz..hasret giderdik. ertunun keyfi gayet yerinde..hızla büyümekle meşgul bu aralar...

yolculuğumuzsa çok güzeldi..deniz kara ve hava yolculuğu yaptık. balıkesire arabayla gittik..balıkesir sonrası istanbula.. (yalovadan feribotla geçince deniz yolculuğuda olmuş oldu arada.) istanbuldandan uçakla antepe gittik. ertu uçağa binince yine uyudu ve vardığımızla zorla uyandırdım.... dönüşte ankaraya uğramayı planlamıştık, ama eşimin işindeki aklaklıktan ötürü uğrayamadık. gaziantepten antalyaya uçakla gitmek aktarmalı(istanbul üzeri) olduğu içinde otobüs yolculuğunu tercih ettik. ilk kez ertuyla uzun bir otobüs yolculuğu (tam 14.5 saat) yaptım ve harikaydı..oldum olası severim uzun otobüs yolculuklarını. minik oğlumda annesine çekmiş. gece boyunca uyudu zaten ve hiç sorun çıkarmadı.. özlemişim orhan pamuk'un son hayat kitabındaki gibi adressiz çıkılan uzuunn otobüs yolculuklarını.. hoş adres belliydi bizim için ama oliş biraz daha büyürse, yüreğimizin yada otobüsün götürdüğü yerede gideriz biz. bu yolculuklara babişin katılmak isteyeceğini hiç sanmıyorum. çünkü o otobüs yolculuklarını hiç sevmiyor.

herneyse en kısa zamanda kaldığımız yerden devam edicez.. önce şu şablon işini bir çözeyimde... bloglara uğradım ama yorum bırakamadım henüz..

not:montessori eğitimimiz daha doğrusu eğitim felsefesini hayatımıza uyarlama çalışmalarımız hızla devam ediyor.. o konuyada işallah gelicem blogda.. umarım...