MİNİK OĞLUM

aslında bir önceki yazıya ekleyecektim resimleri ama bir türlü yüklenmemişti. sonunda yüklenmişler..:) hazır yazı eklemişken resimde ekleyelim.

yazmadım ama eşim ekim ayından beri sürekli şehir dışında.. babasının geleceği bir gün; ertu seviçle rulo pasta hamuru hazırlarken...

not:montessori felsefesine göre malzemeler çocuk boyunda olmalı. ama bizde değil. ertu yemek yaparken sebzeleride yıkıyor, kek çırpıyor ama bunu sandalyeye çıkarak yapıyor. pasta kurabiye yemek tezgahta yapılır ve benim için önemli olan günlük hayata katılması. bu şekildede gayet rahat uyum sağlıyor. Montessori" kendinizi çocuğunuzun yerine koyun, ebatınızdan çok fazla büyük mobilyalarla çevrili olsanız nasıl hissederdiniz" der. aslında haklı ama bütün evi 7 cücelerin evine çevrimemde mümkün değil, öyle değilmi?:))

bu aralar anaoklu aktivitelerine şapkalara taktık aslında:

bu uğurböcekli şapka ertu kesti, üzerine siyah kalemle noktalar koydu..anne yapıştırıcı sürdü ve ertu yapıştırdı kartona..:) eh yaklaşık bir haftada oynadı şapkayla. sonrasımı? yırttı tabiki.:))

eh nede olsa yarı kanı anne tarafından antepli.:)) ağaya bakarmısınız?

tekrar iyi yıllar herkese...:)